Özelleştirilecek kamu şirketlerinin yabancı sermayeye satışı ya da işletme hakkı devri yoluyla verilmesinde söz konusu şirket ve otoyolların döviz kazandırıcı olması gerekir.
Oysa otoyollar döviz kazandırıcı hizmet vermezler. Yani ihracata konu hizmet üretmezler. Hizmet bedelleri tüketiciden yerli para üzerinden ve çoğunlukla kendi vatandaşlarından tahsil edilir. Yine yabancı sermaye uzun vadede yüklü miktarda kar transferleri yapacağı için transfer edeceği dövizleri ülkenin kazandığı ihracat dövizlerinden alacağından cari açığı artırır. Dolayısıyla ödemeler dengesini bozar.
Ayrıca özelleştirme öncesi şu soruları sormak şarttır;
Özelleştirme sonrası ilgili birim daha düşük fiyatla üretim yapacak mı?
Daha yüksek üretim yapılacak mı?
Daha iyi kalite ve ürün çeşitine ulaşılacak mı?
Fayda dağılımı tüketiciden yana değişecek mi?
Çalışanlara,üreticilere,ihracata ve vergi mükelleflerine etkisi olumlu olacak mı?
Daha çok yenilik yapılacak mı?
İşte bu sorulara verilecek cevaplar olumlu ise o takdirde kamu üretici birimlerinin özelleştirilmesine ülke ekonomisi için fayda vardır. Aksi takdirde özelleştirme yapmak toplumsal faydayı artırmayacağı için bir yararı olmayacaktır.
Süleyman Yaşar 
Yorum bırakın